هر نظام دموکراتیک بر مجموعهای از اصول بنیادین استوار است که بدون آنها، دموکراسی تنها یک نام خواهد بود.
مهمترین اصل دموکراسی این است که منبع مشروعیت حکومت، مردم هستند. هیچ فرد، خانواده، طبقه یا نهادی حق حکمرانی ذاتی ندارد. قدرت سیاسی باید از طریق رضایت آزادانهی شهروندان به دست آید.
در دموکراسی، تصمیمات بر اساس رأی اکثریت گرفته میشود، اما این به معنای استبداد اکثریت نیست. حقوق اقلیتها — قومی، مذهبی، زبانی و سیاسی — باید از طریق قانون اساسی و نهادهای مستقل تضمین شود.
قدرت حکومتی باید میان سه قوه تقسیم شود:
این تفکیک از تمرکز قدرت جلوگیری کرده و سازوکار نظارت و توازن (Checks and Balances) را فراهم میکند.
مقامات دولتی باید در برابر مردم پاسخگو باشند. این امر مستلزم:
